Tutsak.. - Bedel. - Blogcu



...bu sayfadaki şiirlerin kullanım hakkı saklıdır imzasız ve izinsiz kullanmayınız..."essarett"

« Önceki Sayfa <<<<<-->>>>> Sonraki Sayfa »

21/4/2007

Tutsak..

 

 

İçimdeki bu hiçlik uzar da gider.
Yaşamak istiyorum bir sevmelik
Bu kadarı bana yeter....
Mutsuzlugun karanlık yollarında kör,
Zaman gerçegine tutsak olmuşum.
Kendi kendime yasak olmuşum.

 

 

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

Yorum (0) Yorum yaz!


Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır







Kırılgan bir çocuğum ben Yüreğim cam kırığı Bütün duygulardan önce Öğrendim ayrılığı Saldırgan diyorlar bana Oysa kırılganım ben Gözyaşlarım mücevher Saklıyorum herkesten Ürküyorlar gözümdeki ateşten Ürküyorlar dilimdeki zehirden Ürküyorlar o dur durak bilmeyen gözükara cesaretimden Diyorlar: Bir yanı sarp bir uçurum, Bir yanı çılgın dağ doruğu. Oysa böyle yapmasam ben Nasıl korurum içimdeki çocuğu? Bir yanım çılgın nar ağacı Bir yanım buz sarayı.

Son Yazılarım

essarett

ÖLÜ BİR GÜL
Hem sımsıkı tutarsın bir gülü, hem şaşırırsın kanayınca avuçların...
Hem "karşılıksız" dersin sevgim; hem, "yeterince vakit ayırmıyorsun!"...
Hem hayatın anlamı; hem en büyük yalandır aşk!
Belki de bu yüzdendir, elinde ölü bir gülle, bir yalana sığınışın!
Hem en büyük armağandır yaşamak, hem en büyük ceza!
Hem tatlı rüyalara gebedir uyku, hem en korkunç kabuslara...
Hem haz verir sevmek, hem ıstırap..
Belki de bu yüzdendir, ateşler içindeyken titremesi insanın...
Yanarken üşümek gibisi var mı?
Ya bu yüzden terk etmek birisini?
Hem "seven gitmez!" dersin, hem "ne halin varsa gör!"
Bereketli bir toprağı bırakırsan başıboş,
Eninde sonunda karışacaktır ormana; sonra, ara ki bulasın!
Ben denedim biliyorum; iz bırakmamış sevgim!
23 Mayıs 2006
sengidince ess... romantikmeyhane

Yine de Seviyorum
sevmek acı sevmek acı...
gözlerin ah..
ne mazi kaldı ne fani...
hayatın tamamı acı..
sevmek benim işim...
yine de seviyorum seni yinede büyüyor göz bebeklerim..
işte sevmek benim işim..
işte sen işte ahh...
------------------
Nazım Hikmet Ran...

Bu bir rüya olmalı
Yarını meçhul
Ya da bu gerçekten bir rüya
Gözlerimizi kapatınca
Gerçeklerle karşılaşacağımız...

"essarett"


SENSİZLİKTEN YORULDUM İNAN


..............
Sana Kapamadım kalbimin kapısını Gülüşlerini unutmadım

Sen Düşlerimde olmadan nefes alamam ki Rüzgârın yön değiştirdiği yerdeyim şimdi

Sensizlikteyim Dudaklarımı aralayıp Hep söylediğim kelimelerdesin Özlemlerimde, hasretimde, yalnızlığımdasın Uykularımın en yorgun zamanlarında Uyanıp ansızın gece yarıları Yüzüme düşen sensizliğin hüznündesin Unuttum sanma, Ben nerde yaşıyorsam sen ordasın

Sana ne yazsam Ve ne kadar anlatamasam dostlarıma Bir o kadar büyürsün içimde Ve bir o kadar gizemli

Şimdi Hüznümün başa çıkılmaz anında Bir sigara yakmalıyım önce Kuytu akşamların Senli vakitlerini düşleyip Sesini anımsamalıyım yine Tebessüm etmeliyim Ve dünyanın en şanslı şairi olmalıyım Sırf seni sevdiğim için ve sana yazılan her duygum okunduğu için Onur duymalıyım

Gittin biliyorum Beni yiyip bitiren bir merak, Yüzünü göremediğim günlerin acısı kalbimde Ellerinde olamamamın çaresizliği Ve yalnızlığımın baki kalması Hep acı verecek biliyorum

Gündüzlerin aydınlığında Kısıp gözlerimi semaya bakıp Bir parça bulut arayacak gözlerim Umut ederek yağmurun değmesini tenime Bekleyeceğim. Senin için yanan tenime Biliyorum, Dokunmayacaksın

Kayıp şehirlerin Karanlık sokaklarında çaresiz kaldım Ayaklarımda umudumun ağır prangaları Ellerimde yokluğunun kelepçeleri Kimselerin bulamayacağı bir yerdeyim Sendeyim

Sana en az pencerene gelen bir serçe Yolda gördüğün bir çocuk Sahilde tek başına oturduğun bir bank Gizli gizli ağladığını gören bir ayna Ellerinden dudaklarına değen bir sigara Üzerine alelacele giydiğin bir elbise Uyumak için Ellerinle bir sevgiliyi sardığın gibi sardığın bir yastık Gözlerine düşen uykusuzluk Okuduğun bir kitap Canını sıkan bir insan Öpülesi dudaklarınla ısırdığın bir erik Ve hep beklediğin Hayallerini süslediğin o sevgili kadar yakın olmak istedim Biliyorum ben sana dokunamadan Avuçlarında bir hayatı tadamayacağım Biliyorum Sensizliğin karanlıklarında şiirler yazıp Her şeye rağmen içimde yaşayacaksın Senin yerin orası biliyorum

Sokağımdan geçmesen de Kokunu duymasam da en güzel çiçeklerde Sırf yakın olmak adına Balkonundaki bir kaktüsün dikenlerinde Küçük ellerine batmak için Her zaman dua edeceğim

Yoruldum inan Düşler kurmaktan Nefessiz kalmaktan Boş bir evde Yalnızlığın şarkılarını söylemekten bıktım Yoruldum inan Yoruldum sensizlikten

Her sabah soğuk suyu vurup yüzüme Aynada kendimi mutsuz görmekten En güzel günlerinde baharın Sahillerde boş boş gezmekten Durup durup sana yazdığım şiirleri Duvarlara okumaktan Ve cevap beklemekten bıktım inan..

Seni seviyorum Seni özlüyorum Diye söyleyemediğim Telefonumun çalmasını beklerken Yüreğimin sesini duyamadığım Her an için kendime kızıyorum inan Sana da kızıyorum Beni bu boş âlemde Sevgisiz bıraktığın Yüzümü güldürmediğin için

Sesinin kulaklarımı okşamasını Dokunamadığım teninde Olabilmeyi Şiirlerime güzelliğini yazmayı her fırsatta Ne kadar istiyorum bilsen

Oysa Yoksun İçinde sana dokunamadığım Seninle olamadığım bir dünyada Bahar gelmiş Çiçekler açmış Gülmüş, ağlamışım ne önemi var Ben yokluğunda geçen zamanı Hiç yaşanmamış saydım

Biliyorum Ölümüm seni düşünürken Ve yanımda olmadığın bir vakit Ansızın gelecek sen hiç acısını çekmediğin yokluğumda... Bilmeyeceksin bile öldüğümü Ben hiç tamamlanmamış sayacağım Gözlerimi kapattığım hayatımı Ve verdiğim son nefeste bile Acılar çekerken Seni arayacağım Biliyorum Gözlerimin baktığı Dudaklarımın seni sayıkladığı hiçbir yerde olmayacaksın Ölümün acısı hafif kalacak Sesini duyamadan çıkan canımdan

Sen bensiz bir hayatı Bensiz geçen zamanı sevdin Hep gizemli kalmayı Kaçmayı Ve sevilmeyi sevdin Hiç çaba sarf etmedin Bir nebze olsun Cesaret edemedin sevmeyi beni Düşlerde bir masal Rüyalarda bir gizem kalmayı seçtin Olamadın benimle Bir kez yüzüme bakıp İçinden geldiği gibi Seni seviyorum Seni özlüyorum diyemedin

Ben senli zamanların içinde Hep sevinçten gülen Heyecandan ne yaptığını bilmeyen İçi içine sığmayan koca bir adam değil de Oyuncağı eline verilmiş bir çocuk gibi Hep gülücükler saçtım Ağlayarak geçen koskoca bir zamana inat

Dünyanın en güzel yeri gözlerinin içinde saklı Baharın yemyeşil dallarında artık hüzün var şimdi Rüzgârlar sesini kesmiş Ve yağmurlar boşa ıslatıyor kaldırımları Gözlerimin uykuya düştüğü Ve karanlığın aydınlığa hasret kaldığı yerdeyim Sensizlikteyim.

.................


Kategorilerim

    Arkadaşlarım

    Bağlantılarım


    -->